ඔරායන්

ඈත අතීතයේ, දෙවිවරුන් සහ මිනිසුන් එකට ජීවත් වූ යුගයක, ඔරායන් නම් මහා යෝධයෙක් ජීවත් විය. ඔහු රළු සාගරයේ ගැඹුර සහ තරු පිරුණු අහස් වියන අතර දෝලනය වූ අපූරු ජීවිතයකට හිමිකම් කීවකි. දිව්‍යමය තෑගි, අහංකාරයේ අන්ධභාවය සහ තරු අතර ලියවුණු අද්භූත ඉරණම පිළිබඳ ඔහුගේ කථා පුවත මෙසේ ගලා යයි.

ඈත අතීතයේ කථාන්දර කියන්නන් ඔරායන්ගේ උපත ගැන කථා දෙයාකාරයකින් ගායනා කළහ. බොහෝ දෙනෙක් විශ්වාස කරන්නේ ඔහු මහා සාගරයට අධිපති පොසයිඩන් දෙවියන්ගේ සහ ක්‍රීට් දේශයේ මිනෝස් රජුගේ දියණියක වූ යුරියල් කුමරියගේ පුත්‍රයා බවයි. ඔරායන්ට ඔහුගේ මවගෙන් දැවැන්ත ශරීරයක්, අසිරිමත් ශක්තියක් සහ මිනිසුන් මෙන්ම දෙවිවරුන් පවා මවිත කරන සුරූපී පෙනුමක් උරුම විය. නමුත් ඔහුගේ පියා වූ පොසයිඩන්ගෙන් ඔහුට අතිවිශිෂ්ට තෑග්ගක් ලැබුණි. එනම් ගොඩබිම ඇවිදින්නාක් මෙන් සාගර රළ මතින් ඇවිදීමේ ඉන්ද්‍රජාලික හැකියාවයි.

තවත් පිරිසක් වඩාත් අසාමාන්‍ය කතාවක් රහසින් පවසති. ඔවුන් පවසන්නේ හයිරියස් නම් දුප්පත්, ආගන්තුක සත්කාරයට ලැදි එඬේරෙකු තමන් සතු සියල්ල කැප කරමින් සියුස්, හර්මීස් සහ පොසයිඩන් යන දෙවිවරුන් තිදෙනාව පිළිගත් බවයි. ඔහුගේ කරුණාවට තෑග්ගක් ලෙස දෙවිවරුන් පූජනීය ගොන් සමකට මුත්‍රා කර එය පොළොවේ ගැඹුරින් වළලා දැමූහ. මාස නවයකට පසු, මිහිකත දෙබෑ කරමින් අතිශය බලසම්පන්න, තේජවන්ත පිරිමි ළමයෙකු ඉන් උපත ලැබීය.

මෙම පිරිමි ළමයා තරුණ යෝධයෙකු ලෙස හැදී වැඩෙද්දී, ඔහුගේ අසමසම දඩයම් සහ ලුහුබැඳීමේ කුසලතා පරීක්ෂා කරනු වස්, මධ්‍යධරණී මුහුද පුරා රළ මතින් පා තබමින් සංචාරය කරන සංචාරකයෙකු බවට පත් විය.

ඔරායන්ගේ සංචාරය ඔහුව අවසානයේ මහා භීතියකින් වෙලී තිබූ චියෝස් දූපත වෙත රැගෙන ආවේය. දරුණු සිංහයන්, යෝධ වලසුන් සහ බියකරු වෘකයන්ගෙන් වනාන්තර පිරී තිබූ අතර, ඔවුන් වැසියන්ව භීතියට පත් කරමින් සිටියහ.

එම දූපතේ පාලකයා වූ ඔයිනොපියන් රජු, මෙම තරුණ යෝධයා තුළින් තම ගැලවුම්කරුවා දුටුවේය. ඔහු මෙලෙස මහා පොරොන්දුවක් විය. “ඔරායන්, මගේ දූපතේ සිටින හැම මෘගයෙක්වම වනසා දමන්න, එවිට මගේ රූමත් දියණිය වන මෙරෝපේව ඔබට විවාහ කර දීමට මම කටයුතු කරන්නම්.”

ආදරය සහ කීර්තිය පෙරදැරි කරගත් ඔරායන් දඩයම ආරම්භ කළේය. දිවා රෑ නොබලා, ඝන කැලෑ පීරමින් සතුන් ලුහුබැඳ ගිය ඔහු, අවසානයේ සෑම තර්ජනයක්ම විනාශ කර, ඔවුන්ගේ ඝන හම් රාජ ආසනය අභියස ගොඩගැසුවේය.

නමුත් රජවරුන්ගේ සිත් වෙනස්වන සුළුය, බිය යනු විෂ සහිත මුලකි. ඔරායන්ගේ අසිරිමත්, බියකරු බලය දුටු ඔයිනොපියන් රජු බියට පත් වී විවාහය දිගින් දිගටම ප්‍රමාද කළේය. බලාපොරොත්තු සුන්වීමෙන් සහ අධික වයින් මතින් මත් වූ ඔරායන්ට තම ආවේගයන් පාලනය කරගත නොහැකි විය. සිහිමුළා වූ මොහොතක, ඔහු මෙරෝපේව බලහත්කාරයෙන් ලබා ගැනීමට උත්සාහ කළේය.

රජුගේ කෘතඥතාව දැඩි කෝපයකට සහ පළිගැනීමේ චේතනාවකට පෙරළුණි. ඔයිනොපියන් රජු, යෝධයා තද නින්දකට වැටෙන තුරු බලා සිටියේය. අඳුරේ මුවාවෙන් පැමිණි රජුගේ සේනාව ඔරායන්ගේ ඇස් උගුල්ලා දමා, පෙනීම අහිමි වූ, ලේ ගලන යෝධයාව රළු ගල් සහිත වෙරළට ඇද දැමූහ.

සම්පූර්ණ අඳුරු ලෝකයක අතරමංව, වෙරළේ වැලි මත අසරණව වැතිර සිටියද ඔරායන් උත්සාහය අත්හැරියේ නැත. රළ බිඳෙන හඬ මැදින්, ඔහුගේ තියුණු කන්වලට ඈතින් ඇසෙන රිද්මයානුකූල හඬක් ග්‍රහණය කරගත හැකි විය. ඒ ලෙම්නෝස් දූපතේ පිහිටි, කම්මල්කරුවන්ට අධිපති හෙෆස්ටස් දෙවියන්ගේ කම්මැලෙන් නැඟෙන බරැති මිටි හඬයි.

එම යකඩ තැලෙන හඬ ඔස්සේ පමණක් මඟ පෙන්වා ගනිමින්, ඔරායන් නැඟී සිට සාගර රළ මතින් ඇවිද ගියේය. අඳුරේ අතපත ගාමින් ඔහු අවසානයේ දිව්‍යමය කම්මැල වෙත ළඟා විය.

අන්ධ වූ යෝධයා කෙරෙහි අනුකම්පාව දැක්වූ හෙෆස්ටස්, ඔරායන්ගේ ඇස් ලෙස ක්‍රියා කිරීම සඳහා ඔහුගේ තරුණ ගෝලයෙකු වූ සෙඩැලියන් නම් තරුණයාව ලබා දුන්නේය. ඔරායන් එම පිරිමි ළමයාව ඔහුගේ දැවැන්ත උරහිස් මත තබා ගත් අතර, ඔවුන් දෙදෙනා සාගරය පසුකර යන අපූරු දසුනක් මැවුණි. පිරිමි ළමයා මඟ පෙන්වන අයුරු ශබ්ද නඟා පැවසූ අතර, අන්ධ යෝධයා කිසිදු බියකින් තොරව ඉදිරියට පියනැඟුවේය.

සෙඩැලියන් ඔරායන්ව ඈත නැඟෙනහිර ක්ෂිතිජය දෙසට මෙහෙයවීය. ඔවුන් ලෝකයේ කෙළවරට පැමිණි විට, ඔරායන් ඔහුගේ මුහුණ සෘජුවම සූර්ය දෙවියන් වූ හීලියෝස් දෙසට හැරෙව්වේය. අරුණෝදයේ පළමු රන්වන් කිරණ ඔහුගේ මුහුණ මත පතිත වෙද්දී, එම දිව්‍යමය ආලෝකය අඳුර පලවා හැරිය අතර, ඔරායන්ගේ පෙනීම ආශ්චර්යමත් ලෙස නැවත ලැබුණි.

පෙනීම නැවත ලැබීමත් සමඟම, ඔරායන්ගේ සිත තුළ පළමු වෙන්ම හටගත්තේ ලේ පිපාසාවයි. ඔහු පළිගැනීම සඳහා ඔයිනොපියන් රජුව සෙවූ නමුත්, කූට රජු පොළොව යට ගැඹුරින් සැඟවී යෝධයාගේ කෝපයෙන් බේරී පලා ගියේය.

තම ලුහුබැඳීම අත්හැර දැමූ ඔරායන්, ක්‍රීට් දූපතේ රළු වනාන්තර වෙත සංචාරය කළේය. එහිදී, දඩයමට අධිපති සුරූපී ආටෙමිස් දේවඟන සමඟ එක්ව දඩයම් කරමින් ඔහු යම් සහනයක් ලැබීය. ඔවුන් දෙදෙනා රිදී සඳ එළිය යටතේ සතුන් ලුහුබඳිමින් කාලය ගත කළ සර්වසම ආත්මයන් බඳු විය.

නමුත් ඔරායන්ගේ පැරණි සතුරා වූ ඔහුගේ අසීමිත අහංකාරකම නැවතත් ඉස්මතු විය. දඩයමේ උද්‍යෝගයෙන් මත්වූ ඔහු, පෘථිවියේ සිටින සෑම සතෙකුම මරා දැමීමට තමන්ට ශක්තිය ඇති බව පවසමින් අහසට උදම් ඇනුවේය.

මෙම උඩඟුකම මිහිකත දේවිය වූ ගයියා කෝපයට පත් කළේය. යෝධයාව දණගැස්වීම සඳහා ඇය අඳුරෙන් මතු වූ රක්ෂසයෙකු එවූවාය. ඒ යෝධ, විෂ සහිත ගෝනුස්සෙකි. සිංහයන් සහ වෘකයන් මෙල්ල කළ ඔරායන්ගේ ඊතල, මෙම සත්වයාගේ සන්නාහයක් වැනි පිටකටුව වැදී විසි වී ගියේය. ගෝනුස්සා පහර දුන් අතර, එහි මාරාන්තික විෂ මඟින් මහා දඩයක්කාරයා මිහිකත මත ඇද වැටී මියගියේය.

තම දඩයම් සගයාගේ අහිමි වීම ගැන දැඩි සේ ශෝක වූ ආටෙමිස්, ඔරායන්ගේ දේහය රැගෙන ගොස් ඔහුට ගෞරව කරන ලෙස සියුස් දෙවියන්ගෙන් ඉල්ලා සිටියාය. ඇගේ ඉල්ලීමෙන් සිත උණු වූ සියුස්, දඩයක්කාරයාව ඉහළට ඔසවා රාත්‍රී අහසේ දීප්තිමත් තාරකා මණ්ඩලයක් ලෙස ඔරායන්ව තැන්පත් කළේය. කෙසේ වෙතත්, ඔහුගේ මර්ත්‍ය ඉරණම සදාකාලිකව මතක් කර දීම සඳහා, සියුස් විසින් ගෝනුස්සාවද රාත්‍රී අහසේ තැන්පත් කරන ලදී. අදටත්, නැඟෙනහිරින් වෘශ්චික (Scorpius) තාරකා මණ්ඩලය පායන විට, ඔරායන් තාරකා මණ්ඩලය බැස යමින් බටහිර ක්ෂිතිජයට පලා යයි. ඒ ඔවුන්ගේ මිථ්‍යාමය ලුහුබැඳීම සදාකාලිකවම අහස් කුස තුළ පවත්වා ගනිමිනි.